منم اوين

س .راهی

منم اوین

دهکدهای

در آستانهی یک رود

این جا

میان درهای پیش پای شما

*

نسیمی گذشته از روی بام بی تفاوت شهر

کشیده پا ی تا به دامن دشت

صدای قهقههای مست

بوسه بوسههای کنار

چای داغ و قلیان و گردوی تازه و شاتوت

اینجا

میان دامن فراخ من

در لابلای در هم تنیدهی سبزهها

*

خاکی ز بوی مرگ و زندگی

رودی به پای سبزه و دار

آسمانی کشیده بر فراز و چال

منم اوین

در پای قلهی بلند پلنگچال

*

دانههای سرخ و آبدارگیلاس

دسته دسته لالههای زرد وبنفش

در گرمای خوش هر بهار

شکوفهی یاس

پای چوبههای دار

*

میشکفم

چندان که ابر

چندان که آسمان

چندان که خاک

چندان که طاولهای کهنه

*

نشسته رهگذری

میان صدای سرود مواج رود

شکسته نه در صخرهها

در طنین سهمگین فریادهای خاموش شما

چون خوابها

*

شاید

شاید

شاید

که آب

شکفته شاخه شاخه سبزینههای تر

اما

آغشته با طعم باروت تیر خلاص

خون لخته بسته بر زخمهای دهان گشوده

منم اوین روشن و گرم

نظاره گردیوارهای ِسرد شما

*

در هر سپیده پرواز پرشتاب کبوتران

به سمت شما

به قصد سلام

به قصد رساندن پیام

پیام من به شما

فریاد

فریاد

فریاد

بازگشتwww.perslit.com